Het is een gewone woensdagavond en in de supermarkt vult de geur van vers gesneden prei de lucht tussen de rekken. Iemand legt nauwgezet een extra krop sla bij de wortelen op de lopende band, met overtuiging in de ogen – want “veel groenten eten kan nooit kwaad.” Toch sluimert er achter deze routine een ongemak dat niet iedereen opmerkt, een soort schaduwzijde van het streven naar gezond eten.
Een bord dat nooit leeg lijkt
Aan de eettafel verandert de salade soms ongemerkt in het hoofdgerecht. Gestoomde broccoli, een handvol rauwe spinazie bovenop de soep. De kleuren stapelen zich op, elk stuk groente als bewijs van goede intenties. Die frisheid op het bord kalmeert het geweten, tot de buik begint te protesteren. Vezels werken in stilte en soms wat al te ijverig. Buikpijn, onrust en een opgeblazen gevoel schuilen onder het oppervlak van overdaad.
Meer is niet altijd meer
Het idee dat je gezondheid enkel kan vergroten door meer groenten consumeert, voelt logisch. Tot ergens een grens wordt bereikt. Het lichaam mist de vetten uit een vergeten stukje vis, zucht naar eiwitten en merkt pas laat dat bepaalde vitamines zoals B12 niet in paprika’s groeien. Zelfs ijzer en calcium raken uit evenwicht.
Onzichtbare tekorten
Wie maandenlang met overschot aan bladgroen leeft, krijgt het soms te maken met vage moeheid of korte concentratie. Tekorten sluipen binnen, ongemerkt. Er is geen alarmbel die luid rinkelt bij een tekort aan B12 of ijzer. Toch heeft het lichaam een herinnering: balans.
De stille invloed van kruisbloemigen
Niet iedereen weet dat bepaalde koolsoorten een schaduw kunnen werpen op de schildklier. Bloemkool, spruitjes, boerenkool – allemaal voeding uit onze kindertijd, maar een overmaat kan een rem zetten op het tempo van het lichaam. Geen reden tot paniek, wel tot gematigdheid.
Er zit kracht in variatie
De vergelijking is eenvoudig. Zoals een plant die verdrinkt als je haar te veel water geeft, kan ook een mens niet leven op één sijpelende bron. Balans is het woord dat in de keuken klinkt, ook al is het haast onhoorbaar.
Nu de schalen leeg zijn en de afwas dreigt te wachten, blijft vooral het idee hangen dat zelfs de beste dingen in het leven limieten kennen. Groenten zijn essentieel, maar niet allesomvattend. Gezondheid schuilt niet in overdaad, maar in de subtiliteit van genoeg en niet te veel.
